Czytelnia

Pierwsza z opisanych strategii, dotycząca zastosowania idiomu o podobnym znaczeniu i podobnej formie w języku docelowym, wydaje się idealnym rozwiązaniem, ale nie zawsze tak jest.

Należy też rozważyć problem stylu, rejestru językowego i oddziaływania retorycznego. Fernando i Flavell trafnie ostrzegają przed „silnym i nieuświadomionym pragnieniem większości tłumaczy, chcących znaleźć idiom w języku odbiorcy, niezależnie od tego czy jest on właściwy, czy nie" (1981, 82).

1) Użycie idiomu o podobnym znaczeniu i formie

Strategia ta wiąże się z użyciem w języku docelowym idiomu, którego znaczenie, a także elementy leksykalne odpowiadają tym w wyrażeniu z języka źródłowego. Taki rodzaj dopasowania występuje jednak rzadko. Na przykład, step by step - krok po kroku, break someone's heart - złamać komuś serce, face to face - twarzą w twarz.

2) Użycie idiomu o podobnym znaczeniu, ale różnej formie

Często zdarza się, że dany idiom lub utarty zwrot w języku docelowym ma podobne znaczenie do idiomu lub wyrażenia w języku źródłowym, jednakże różnią się one elementami leksykalnymi tworzącymi to wyrażenie. Na przykład, He did not turn a hair [Nawet nie mrugnął], He is Jack-of-all-trades [Jest majstrem od wszystkiego], I've learnt it by fits and starts [Uczyłem się zrywami] .

3) Tłumaczenie parafrazą

Jest to zdecydowanie najczęstszy sposób tłumaczenia idiomów, gdy nie ma możliwości odnalezienia bliskiego odpowiednika w języku docelowym lub kiedy użycie idiomatycznego języka w tekście docelowym wydaje się niewłaściwe ze względu na różnice stylu tekstów źródłowego i docelowego.

Na przykład, prepare the ground [przygotować grunt]; stworzyć odpowiednie warunki na coś, co ma nadejść lub  for the best [w najlepszej wierze]; coś obecnie niemiłego, co w przyszłości obróci się na dobre. W języku polskim istnieją podobne wyrażenia, które muszą być sparafrazowane, takie jak: wiedzieć co w trawie piszczy, znać się jak łyse konie, mieć nóż na gardle.

4) Tłumaczenie przez pominięcie

Podobnie jak pojedyncze słowa, także idiom może być czasem całkowicie pominięty w tekście docelowym. Może być to spowodowane brakiem bliskiego odpowiednika w języku docelowym, brakiem możliwości sparafrazowania znaczenia lub innymi względami stylistycznymi.

5) Strategia rekompensaty

Strategii rekompensaty nie da się odpowiednio zilustrować, ponieważ stanowi ona zbyt obszerny temat. W skrócie, jest to ominięcie lub pomniejszenie rangi elementu, jakim jest idiomatyczność, tam, gdzie pojawia się w tekście źródłowym, a wprowadzenie go w innym miejscu tekstu docelowego.

Strategia ta nie dotyczy jedynie idiomów lub utartych zwrotów i może być używana jako technika nadrobienia w tłumaczeniu utraconego znaczenia, siły emocjonalnej przekazu lub oddziaływania stylistycznego, którego nie da się inaczej bezpośrednio oddać w danym momencie tekstu docelowego.