Czytelnia

Toury stosuje pojęcie norm do studiów tłumaczeniowych, zakładając, że przekład zawiera odegranie roli społecznej podlegającej, w różnym stopniu, kilku rodzajom społeczno-kulturowych ograniczeń. I uzasadnia dalej, że nabycie kompletu norm w celu określenia odpowiedniości zachowania tłumaczeniowego, i poradzenia sobie ze wszystkimi czynnikami, które mogą je ograniczać, jest warunkiem niezbędnym do stania się tłumaczem w danym środowisku kulturowym (Toury, 2000: 198).

Toury (2000) twierdzi, że normy kierują każdym stopniem podejmowania decyzji w procesie tłumaczenia, począwszy od wyboru tekstu, aż do wyboru strategii tłumaczeniowych. W rezultacie, wyróżnia trzy rodzaje norm: 1) norma początkowa; 2) normy wstępne; i 3) normy bieżące.

Normy początkowe kierują ogólnymi decyzjami tłumacza o pozostaniu wiernym „tekstowi oryginalnemu, zachowując jego normy, lub też normom obowiązującym w kulturze docelowej, albo też tym, w których nastąpi odbiór tekstu docelowego" (Toury, 2000: 201).

Jednak Toury (2000) zaprzecza konieczności uzyskania całkowitej zgodności między wszelkimi ogólnymi decyzjami, a każdą pojedynczą w procesie tłumaczenia; i w rezultacie zaprzecza istnieniu całkowitej regularności zachowań tłumaczeniowych (str.201).

Możliwości przedstawione przez Toury'ego w normach początkowych są bardzo podobne do tych, o których Venuti (1998b: 240) mówi w swoich strategiach tłumaczeniowych - egzotyzacja i udomowienie.

Normy wstępne kierują decyzjami dotyczącymi polityki tłumaczeniowej i bezpośredniości. Według Toury'ego (2000: 202" polityka tłumaczeniowa odnosi się do tych czynników, które określają wybór rodzajów lub indywidualnych tekstów, które w procesie tłumaczenia zostają przełożone na konkretny język/konkretną kulturę w konkretnym czasie".

Wyjaśnia on dalej, że „czynniki dotyczące bezpośredniości tłumaczenia obejmują próg tolerancji dla języków innych niż pierwotny język źródłowy" (str. 202).

Normy bieżące regulują faktyczne decyzje podejmowane w trakcie tłumaczenia i dzieli się je na normy matrycowe i tekstowo-językowe. Normy matrycowe kierują segmentacją i podziałem materiału tekstowego w tekście docelowym.

Normy tekstowo-językowe „kierują procesem wyboru materiałów mających na celu opracowanie tekstu, lub też zastąpienie oryginalnego materiału tekstowego lub językowego" (Toury, 2000: 202-3).

Należy zauważyć, że według Toury'ego (2000) „normy nie są koniecznie zbieżne z ich sformułowaniem w danym języku" (str. 200). Twierdzi on, że zaobserwowane regularności w zachowaniach tłumaczeniowych nie są normami; lecz raczej 'zewnętrznym dowodem', który odzwierciedla istnienie norm (Toury, 1999: 15). \\\\

Ponadto Toury nie jest zdania, że powtarzające się strategie tłumaczeniowe są równoznaczne normom; ale twierdzi, że normy są pojęciami sterującymi strategią (cytowane w Schäffner, 1999: 84).

Dlatego też, interpretacja norm przez Bakera „regularność zachowań tłumacza w określonej sytuacji społeczno-kulturowej" (Baker, 1998: 163) lub „stategia tłumaczenia, która jest najczęściej wybierana jako pierwsza spośród innych dostępnych strategii, w danej kulturze lub systemie tekstowym" (cytowane w Shuttleworth & Cowie, 1997: 114) wydaje się być uproszczeniem tego procesu.