Czytelnia

Jak przedstawiono to na schemacie Höniga, ‘widoczność' tłumacza jest pojęciem kluczowym funkcjonalizmu.

Według Höniga (1998: 12-13), funkcjonalizm zakłada nieuchronną  widoczność tłumacza, ponieważ nie ustanawia zasad, lecz popiera strategie podejmowania decyzji, a tłumacz musi sam podjąć istotne decyzje dotyczące zdefiniowania skopos tłumaczenia i wybrania strategii, które najlepiej spełnią wymogi odbiorcy docelowego; powinien on być zatem widoczny.

Jego decyzje muszą być jasne dla klientów i powinien także wziąć za nie odpowiedzialność .  Jak twierdzi Toury (1999), 'widoczny tłumacz' musi akceptować konsekwencje swoich decyzji tłumaczeniowych: „to zawsze tłumacz, jako jednostka niezależna, decyduje jak się zachować, niezależnie, czy ta decyzja jest podejmowana w pełni świadomie, czy nie"(str. 19).

Według Norda (2003), prawie każda decyzja w procesie tłumaczenia jest - świadomie lub też nie -  przeprowadzana zgodnie z kryteriami ideologicznymi (str.111). Czynniki ideologiczne mają decydujący wpływ w określaniu skopos tłumaczenia (cel tekstu docelowego) i w wyborze przez tłumacza strategii funkcjonalizmu, zgodnie z oczekiwaniami klientów.

Niniejsze czynniki, mające wpływ i regulujące zachowanie tłumacza, zostaną dogłębniej zbadane w kolejnym rozdziale zatytułowanym 'normy'.

Normy

Według Toury'ego (1999), wszystkie istoty ludzkie mają wrodzoną tendencję do udzielania się towarzysko; dlatego też, w normalnych warunkach, ludzie unikają zachowań zakazanych lub podlegających restrykcji, a wybierają takie, które są uważane za odpowiednie w danej grupie społecznej, do której należą (str. 15-19).

W każdej społeczności istnieje powszechna świadomość jej członków, dotycząca  istniejących odpowiednich i poprawnych norm zachowania. Wiedza ta przekazywana jest w formie norm. Służą one za wzór zachowania, i „jednocześnie regulują oczekiwania dotyczące samego zachowania, jak i jego wyników"(Schäffner, 1999: 5).

Toury (1999) definiuje normę jako „przekład ogólnych wartości i poglądów podzielanych przez grupę - określających, to co jest poprawne i nie, odpowiednie i nie - na reguły zachowania właściwe w danej sytuacji"(str. 14).

Biorąc pod uwagę definicję ideologii przedstawioną przez van Dijka (1996) jako „uporządkowane przekonania wartościujące, podzielane przez grupy społeczne", normy - według Toury'ego (1999)- mają wiele wspólnego z ideologią; innymi słowy, można je postrzegać przez pryzmat stosowności i poprawności.

Proces podejmowania decyzji jest pojęciem kluczowym w omawianiu norm. Normy istnieją „tylko w sytuacjach umożliwiających niekonwencjonalne zachowania, i jeśli wystąpi konieczność wyboru między nimi, przy spełnieniu dodatkowego warunku, iż wybór nie będzie przypadkowy" (Toury, 1999: 15).

Według Toury'ego (1999), wybór ten może się dokonać między dwoma skrajnościami „stosunkowo bezwzględnymi zasadami z jednej strony, a  cechami specyficznymi z drugiej" (str. 16).